Farkındalık

Farkındalık, Osho’nun deyimiyle: Öğrenilmesi
gereken tek şey izleyiciliktir. İzle! Yaptığın tüm eylemleri
izle. Zihninden geçen her düşünceyi izle.
Seni ele geçiren tüm arzuları izle. Küçücük hareketlerini
bile: yürümeyi, konuşmayı, yemeyi, duş almayı
izle. Her şeyi izlemeyi sürdür. Her şeyin izlemek için
bir fırsat olmasını sağla.Ve izlediğinde bir berraklık
ortaya çıkar.Ne mutlu ona! Ve bir kimsede berraklık
varsa o kişi mutludur. Kafa karışıklığı sefaletin kökündeki
nedendir; mutluluğun temelleri ise berraklıktandır.
Biraz da ben eklersem demek istiyor ki dur
ve düşün, çevrene bak, bir şeyleri fark et.
Kitabı ilk elime aldığımda bu yazı aklıma gelmişti
sonra neden okumayayım ki belki bana bu yazı için
bir şeyler katar. Ve bu yazıyı kitabı elimde bitirmiş
halde yazıyorum. Farkındalık kavramı aslında benim
anlamını tam olarak kavradığımı sandığım ama tam
kavrayamadığım bir kavram imiş. Burada değinmek
istediğim konu da bu biz farkındalık hakkında ne biliyoruz?
Ne yapıyoruz? Neler yapmalıyız?
Farkındalık tamamen insanın bilincinde olan bir
şey halbuki, robot olmamak bir nevi. Bizler günlük
hayatımızda pek çok şeyi yapıyoruz. Oraya git, şunu
al, bunu teslim et ve daha birçok görev. Peki bunlar
bizi neye sürüklüyor? Sürekli bunları yaparak ne kazanıyoruz
benliğimizde? Ben bu sene çok dolu olduğumu
fark ettim. Öğretmenlerim, ailem, arkadaşlarım
yani kısacası çevrem benden bir şeyler istiyor.
Ben de yapıyorum. Ama anlamadan, sadece yap dedikleri
için yapıyorum sonra da zaman akıyor. Bana
bir şeyler kalmıyor. Ben de son haftalarda durdum
ve Horatius’un özdeyişi ile Carpe Diem (Anı yakala)
mottosunu hayat piramidimin en üstlerinde bir yere
sıkıştırma karar verdim.
Ve haftalarım başladı. “Bir iş yaparken neden
sadece yap dedikleri için yapıyorum?” dedim kendi
kendime. Çünkü biliyorum ki farkında olmadan
bir şeyi değiştiremem. Yaşamaya başladım. Bulunduğum
zamanı, hayatımdaki anlamını bulmaya çalıştım.
Ama Budist olan Osho bir şeyi atlamıştı
gözümde, bunu yaşarken anlıyordum. Ben bir
Müslüman’ım ve amacım sadece anı yaşamak değil.
Ben geleceğimden, geçmişimden ve en önemlisi
bugünümden sorumluyum. Şunu da es geçmeyelim
ki; “Cehalet karanlığını, ilim dağıtır; farkındalık,
yolu aydınlatır; iman, hakikati yaşatır!”.

MUZAFFER ESER

Bir Cevap Yazın