Ayrıldı İçimizden Biri

Ayrıldı İçimizde Biri

Bugün ayrıldı içimizden biri.

Bugün arkadaşımı omuzlarımda taşıdım. Aklım bir çok açıdan karıştı. Kafamın içine empoze edilen duvarlar, düşünceler yıkıldı.

Yaş otuz beş yolun yarısı, dedi şair. Hayatın baharı diye bilinen bu dönemlerde ölmek hiç birimizin aklında değildi.

Ölümün bize yakın olduğunu düşünerek yaşamıyoruz. Belki de fazla bağlandık dünyaya, ayrılmayı düşünmek istemedik.

Bugün arkadaş bize öyle bir ders verdi ki başka hiçbir yerde verilmeyecek bir ders. Arkadaş namazında niyazında , hedefleri olan, hedefleri için çabalayan, hakkını veren başarılı bir öğrenci ve gelecekten ümidi olan bir gençti. Bir gün öncesinde bizimle beraber sınav telaşındaydı. O gün sıradan olduğunu düşündüğü karın ağrısı ile dostlar masasından ayrıldı.

Şimdi insan demiyor mu? Hani altmıştan sonra ölüme yaklaşırdık, hani biz daha gençtik, hani göreceğimiz çok şey vardı, hani ?

Hayatı istediğiniz şekilde yorumlamayın onun zaten bir kılavuzu var onu dinleyin! Allah ölümün apaçık bir gerçek olduğunu Kuran’da bir çok kez vurgulamışken, yaşamda bir saniye sonrasının garantisini kimse veremezken, neden varlığına iman ettiğimiz kabir hayatı için hazırlık yapmıyoruz, neden nefsimizi terbiye etmiyoruz, neden Allah’ın bize verdiği ; bizi diğer canlılardan ayıran özgür irademizi kontrol altına almıyoruz?

SAPITIYORUZ. Çok kolay günah işlerken iki rekat farz namazı kılmak neden nefsimize ağır geliyor? Neden: çünkü genciz sonra kılarız. Şimdi gençliği yaşama dönemi demi kardeşim. UYAN!

Uyanalım artık, bazı şeylerin değerini kaybettikten sonra anlamayalım. Uyanalım ve doğru yolda yürüyelim.

Biz Allah’ın kullarıyız ve biz O’na döneceğiz, derler. .إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ. (Bakara 156)

-Ömer Faruk Kazancı-

Ayrıldı İçimizden Biri” için 2 yorum

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir